woensdag 26 februari 2014


 Woord van de pastoor














Beste parochianen,


Nu heeft u het nieuwe parochieblad in handen. Door de veel kleinere oplage openen zich ons bepaalde mogelijkheden die wij willen uitproberen. Het feit dat ik me met dit parochieblad niet meer tot vierduizend maar tot tweehonderd parochianen richt, mag geen aanleiding zijn, minder zorg te besteden aan dit blad. Integendeel, nu weet ik tenminste dat men zal lezen wat ik zal schrijven. Voorheen was ik me daarvan niet zo zeker. Dit nieuwe parochieblad zal inhoudelijk drie werkvelden bestrijken: parochie, bisdom en wereldkerk:

Bij het nieuws uit de parochie denken wij ten eerste aan de kerkberichten met de misintenties. Daarnaast willen wij in de toekomst vrijwilligersgroepen in onze parochie aan u voorstellen, wellicht is er ook een groep waar u zou willen aansluiten.

Bij het nieuws uit het bisdom richten wij ons oogmerk op de verschillende activiteiten, opleidingen en devoties binnen het bisdom Roermond. Ook stichtende teksten van onze bisschop horen tot de mogelijkheden.

Bij het nieuws uit de wereldkerk denken wij aan ervaringen uit andere landen, het ondersteunen van missieactiviteiten, zoals bijvoorbeeld de vastenactie en uiteraard ook de inspiratie die wij vinden bij onze heilige Vader de Paus.

Moge bij ons nieuw parochieblad niet de kwantiteit maar de kwaliteit de doorslag geven. Trouwens kan men zich nog altijd voor het nieuwe parochieblad opgeven en er zullen wat wervingsacties volgen, bijvoorbeeld bij de doopouders en de ouders van communie- en vormselkinderen.


Pastoor A. Caldelas

 Bisschop vraagt om oprichting 'Paus Fanciscusgroepen'

Bisschop Frans Wiertz wil graag dat in de parochies in Limburg 'Paus Franciscusgroepen' ontstaan. Deze groepen moeten zich - in navolging van het voorbeeld van de paus zelf - gaan inzetten voor armen en kanslozen in de maatschappij. "Menselijke nabijheid, een goed woord, een toegestoken hand: het kan zo weldadig werken."

De bisschop is zeer onder de indruk van het optreden van de nieuwe paus, die in vrijwel elke verkondiging op thema van de barmhartigheid terugkomt.

Zij moet, in opdracht van haar Heer, op zoek naar met name de gekwetste mens; in welke nood hij of zij ook verkeert," zo zegt de bisschop.
Mgr. Wiertz sluit zich graag aan bij de "cultuur van barmhartigheid", waartoe paus Franciscus oproept. Om het niet weer bij woorden te laten, wijst de bisschop op het idee om in elke parochie een Paus Franciscusgroep op te richten. Daarbij stelt hij zich voor: "een groep van mensen die oog heeft voor en op zoek gaat naar de sociale en geestelijke nood in de eigen omgeving."

In de praktijk kunnen dit zeer uiteenlopende activiteiten zijn, variërend van de inzet voor vluchtelingen tot het werken voor een voedselbank of het bezoeken van ouderen en eenzamen.

"Ik ga niet voorschrijven wat zo’n Paus Francisusgroep moet doen, dat laat ik graag aan eigen creativiteit en de plaatselijke noden van parochies over," aldus mgr. Wiertz.

 Gebed van paus Franciscus tot Maria

Heilige Maagd Maria van Fatima, met hernieuwde dankbaarheid om je moederlijke aanwezigheid voegen we onze stem bij die van alle geslachten die je zalig prijzen.

In jou vieren we de grote werken van God, die niet ophoudt zich met barmhartigheid te ontfermen over de mensheid,
gekweld door het kwaad en door zonde gekwetst,
om haar te genezen en haar te redden.

Aanvaard met moederlijke welwillendheid de toewijding die we vandaag met vertrouwen doen, vóór jouw beeld dat ons zo dierbaar is. We zijn er zeker van dat ieder van ons in je ogen kostbaar is en dat niets wat in onze harten leeft je vreemd is. 

We laten ons raken door je zoete blik en we ontvangen de troostende streling van je glimlach. Behoed ons leven in je armen: zegen en versterk elk verlangen naar het goede;
verlevendig en voed het geloof; ondersteun en verlicht de hoop; wek en beziel de naastenliefde; leid ons allen op de weg van de heiligheid.

Leer ons jouw eigen voorkeurliefde voor de kleinen en de armen, voor de uitgeslotenen en de lijdenden, Voor de zondaars en de verdwaalden van hart: breng allen samen onder uw bescherming en vertrouw allen toe aan je geliefde Zoon, onze Heer Jezus. Amen.




De vereniging van de maand: ons kerkkoor


Voor mij ligt het kleine boekje “Statuten für den St. Cäcilien-Kirchenchor” uit het jaar 1913. Helemaal in het Duits geschreven. Daarin kunnen wij lezen: “Der St. Cäcilien-Kirchenchor hat den Zweck durch seinen Gesang in der St. Antoniuskirche in Bleyerheide den Gottesdienst zu verherrlichen.“

Wat een mooie taakomschrijving van een kerkelijk zangkoor. Daar is niets aan veranderd. Uiteraard kan men het reglement van 1913 niet meer als informatiebron voor het tegenwoordige koor gebruiken, maar het staat wel in diezelfde traditie.

Voor liefhebbers van de heemkunde mag men op sommige opmerkelijke zaken uit dit oude document wijzen, bijvoorbeeld dat onbesproken gedrag een voorwaarde tot opname was, of dat het koor slechts drie keer per jaar ter communie ging en wel op de zondagen na Driekoningen en Maria-Visitatie en op de zondag voor het Ceciliafeest.

Wij willen niet verzwijgen dat ons koor voor een grote uitdaging staat met de naam: toekomst. Vooral heeft het koor heren nodig die als bas of tenor het koor komen versterken. Ons koor repeteert iedere maandag avond (behalve in de zomervakantie) en luistert twee keer per maand de liturgie in onze parochiekerk op. Nieuwe leden zijn dus van harte welkom.



Het Heilig Uur


Iedere donderdagavond om 18.00uur (behalve wanneer het anders vermeld wordt in de kerkberichten) wordt in onze Maria-Goretti-kapel (dagkapel) het heilig Uur gehouden. Het Allerheiligste Altaarsacrament wordt in de monstrans uitgesteld ter aanbidding van de gelovigen. Wij beginnen altijd met enkele zinnen van het lied Adoro Te devote. Ik laat hier de Nederlandse vertaling volgen:


Ik aanbid met eerbied U, verborgen God, die hier onder tekens waarlijk Zich verschuilt: aan U onderwerpt zich heel en al mijn hart, want U schouwend weet ik dat het niets vermag.

Oog en smaak en tastzin wordt in U misleid, het geloof steunt veilig slechts op het gehoor; ik geloof al wat Gods Zoon verkondigd heeft, niets is meer waar dan het woord der Waarheid zelf.


Daarna volgt meestal een half uur stil gebed dat afgesloten wordt door een kort lof met Tantum Ergo en de Zegen met het Allerheiligste. In mei en oktober bidden wij samen het rozenhoedje en in de vastentijd de kruisweg. Daarna volgt om 19.00uur de Heilige Mis. Het is een uur van genade, waarvoor iedereen van harte uitgenodigd is. Ook mensen die voor een bepaalde intentie willen bidden, bijvoorbeeld voor een zieke of een goede bevalling, zijn van harte welkom.







De lachende franciscaan


Op verzoek van parochianen hier een pagina met humor. Wij zijn niet aansprakelijk voor spontane lachaanvallen.


Drie monniken staan te vissen, De eerste zegt:,,Ik geloof in God", en hij doet een stap naar voren en blijft op het water staan. De tweede doet hetzelfde en blijft ook staan. De derde denkt:,,Hoe doen ze dat nou? Dat probeer ik ook!" En de derde doet ook een stap naar voren en.... valt in het water. Zegt de eerste tegen de tweede:,,Het geloof heeft hij wel, maar waar de paaltjes staan dat weet hij niet."



Een vrome vrouw is heel trots op haar papegaai en kan het niet laten om er in de kerk mee te pronken. Ze zegt tegen de pastoor: "Als je aan zijn rechterpoot trekt, zegt hij het Lievevrouwengebed op en als je aan zijn linkerpoot trekt, dan zingt hij het Heer-Ontferm-U." De pastoor is razend enthousiast. "Maar dat is geweldig! En wat gebeurt er als ik aan allebei de poten trek?" Waarop de papagaai zelf antwoordt: "Dan flikker ik op mijn bek, sukkel!"



   Henri Jonas, kunstenaar van onze kerkramen


Henri Jonas werd geboren in de Maastrichter Smedenstraat. Na zijn schooltijd werd Henri Jonas huisschilder, net als zijn vader. Op 2 juni 1903 trouwde Henri Jonas met Netteke Roukens. Het huwelijk bleef kinderloos. Op 31 maart 1915 overleed Netteke, op 38-jarige leeftijd, aan tuberculose. In 1916 stopte Jonas als huisschilder en vertrok met een subsidie van de stad Maastricht naar Amsterdam, waar hij tot augustus 1918 een opleiding volgde aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten.

De periode van januari 1933 tot juli 1937 bracht Jonas door in achtereenvolgens de Valeriuskliniek in Amsterdam, de Sint Willibrordus Stichting in Heiloo en vanaf oktober 1933 het Sint Servatius Gesticht in Venray. Tijdens zijn jarenlange verblijf in het Sint Servatius Gesticht werd Jonas door de behandelende artsen en broeders aangespoord verder te gaan met schilderen. Met uitzondering van twee korte perioden verbleef Jonas de rest van zijn leven in psychiatrische inrichtingen. Tijdens deze gehele periode was schilderen Jonas' enige mogelijkheid om met de buitenwereld te communiceren.

In juni 1940, kort na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, werd Henri Jonas opgenomen op de psychiatrische afdeling van het Maastrichtse ziekenhuis Calvariënberg. Een dag na de bevrijding van zijn geliefde stad Maastricht, stierf Henri Jonas op 15 september 1944. (uit: Henri Jonas, zijn muzen en demonen door Monique Dickhaut)